روزی آمده بود که آسمان آبیمان از ابرهای سیاه پر گشته و منظره ی

وحشتناک و غم انگیزی به وجود آورده بود.

دلها گرفته و توانها از دست رفته بود ،بوی ظلمت در هوا پیچیده بود و

 سیاهی به چشم میخورد،ظلم ها و پلیدیها بر مردم این خطه یکی پس از

 دیگری تحصیل می گشت ،قانونهایی تصویب می شد که ارزش و بهای

بشریت را لگدمال می کرد،همه ی مردم از این وضعیت چندین ساله ناله

 ها در سینه داشتند و روزها و شبها را برای آمدن بهاری که عطر

 شکوفه هایش آنها را سرمست کند ، سپری میکردند.

دوست داشتند این سفره ی خزانی که سالها در این سرزمین پهن گشته

 بود را برچینند و به دور بریزند ولی افسوس که قدمهایشان دیگر طاقت

 راه رفتن و بازوانشان دیگر قدرت مقابله با دیو پلیدیها را نداشت.

تو ای خورشید منیر ! صفحه ی روزگار را ورق زدی و بر دلهای نا

 امید،امید و برقدمهای سست شده،پایداری بخشیدی .

سرو و پایداری بر تو غبطه ویخورد و گل در زیبایی روح پر شکوهت

 متحیر میگردد ،

آری ، تو تو زیبایی آسمانی و روحت به بزرگی اقیانوسهاست.

تو آمدی و پرده های سیاه غفلت را کنار زدی و واقعیت ها را به

تصویر کشاندی و مردمی را که امیدشان قطع شده بود را رهبری

فرمودی و پرچم کفر و ستم جهانی که سالها بر بام سرای این سرزمین

نصب گشته بود را با دستهایت پاره و در زیر پا فشردیو پرچم هویت

ملی ما را که به دست فراموشی سپرده شده بود را برافراشتی و در

اینجا بود که نسیم خنک امنیت و آرامش شروع  به وزیدن کرد و ما

داشتن این امنیت و آرامش را مدیون حق آن امام شهیدان ، خمینی کبیر

می دانیم .

من دولت تعیین می كنم، من تو دهن این دولت می زنم، من دولت تعیین

می كنم، من به پشتیبانی این ملت دولت تعیین می كنم، من به واسطه

اینكه ملت مرا قبول دارد (تكبیر حضار) این آقا كه خودش هم خودش را

 قبول ندارد، رفقایش هم قبولش ندارند، ملت هم قبولش ندارد، ارتش هم

قبولش ندارد، فقط آمریكا از این پشتیبانی كرده و فرستاده به ارتش

دستور داده كه از او پشتیبانی بكنید، انگلیس هم از این پشتیبانی كرده و

گفته است كه باید از این پشتیبانی بكنید.