حرفهای یک فلسطینی:

من فلسطینیم

                         من دیار نخل و زیتونم

                          سرزمین آتش و خونم

                           من دیار راستینم

من فلسطینیم

                   وعده گاه سرب و خون و آتش و دود

                    ناله های جانگداز کودکانم

                         نعره های کودکانم

                 کودکم با کودکان هر دیاری فرق دارد

                 کودک من همدم خمپاره و نارنجک است

                     کودکم فرزند پیکار است

                     کودکم از نسل شمشیر است

مادرم

                  مادر من سینه اش آکنده از مهر است

                   ولی با دشمنانم تیزبران است

                  رعد و برق و آتش و آخر زینب است

ولی حالا که صهیونیست

                        دشمن دیرینه ی اسلام است

                    کعبه ی آمال من بیت المقدس را گرفته

ای مسلمان

                        ای رها از یوغ استعمار

                        دمی بنگر به من

 آنکه

                      دعایم کن !دعایم کن دعا

    که پیروزی بدست آرم و آزادی با قلب خود فشارم

 وعده ی ما روز جمعه ۱۳/۷/۱۳۸۶