توی آسمون دنیا هر کسی ستاره داره

چرا وقتی نوبت ماست آسمون چیزی نداره

واسه من تنهایی درده،درد هیچ کس و نداشتن

هر گل پژمرده ای رو تو کویر تشنه کاشتن

دیگه باور کردم اینو که باید تنها بمونم

تا دم مردنم شعر تنهایی بخونم